Monday, 12 December 2011

dear dad :')

satu entry untuk mak saya, satu entri untuk ayah saya :')

aboh,
saya minta maaf sebab saya bukan anak yang baik.
saya selalu kecewakan aboh dengan kebodohan saya.
saya anak derhaka. saya tahu.
saya tak nak tulis panjang panjang sebab saya dah tulis banyak dekat entry sini
dulu kan, masa saya kecik, saya ingat lagi.
semua yang saya nak, aboh akan beri.
saya nak tu, abah bagi.
saya nak ni, abah bagi.
tapi sekarang, saya dah besar.
saya mampu berdikari.
tapi kan, saya hanya mahu sedikit kebebasan je abah.
sekarang saya sudah menjadi lepasan SPM.
saya ingat lagi masa kakak saya nak ambil lesen,
abah cakap tahun depan (2011) turn saya pulak.
lepas je keluar dewan peperiksaan, terus pegi ambil.
tapi sekarang ape bah ?
sudah dua minggu saya habis SPM,
kemana kata kata abah tu ?
abah just ikot kata kata mak je.
abah ketua keluarga. kenapa tidak abah je yang decide ?
kenapa mesti tunggu emak ?
ada satu hari tu kan,
saya bawakmotor.
abah tahu saya bawak dan abah izinkan.
lepas tu, mak pon tahu saya bawak motor.
abah pon cakap dengan abang,
kecik kecik dulu, abah naik basikal je pegi mane mane.
ape tu bah ?
abah bela mak. abah cakap macam tu seolah olah abah tak tahu saya bawak motor tu kan.
padahal abah dah tahu. tapi kenapa abah buat macam abah tak tahu ?
setiap tahun abah bagi harapan dekat saya pasal motosikal. tapi, bila saya mintak depan mak,
abah cakap tak payahla. tak payahla. 
ni pon, saya nak ambil lesen, kenapa abah tak bagi pulak ?
saya nak erja, abah just buat senyap je.
padahal, lepas abah ambil saya dari asrama, abah yang beria ria tanya saya.
saya nak kerja apa.
tapi, sekarang ape ?
dua minggu saya duduk je dalambilik.
online and tak tahu nak buat ape.
saya cume bergantung kepada harapan yang abah kasi je.
tapi, mana semua tu ?
sakit hati saya abah.
jangan lah bagi harapan kat saya kalau tak boleh tunaikannya.
saya nak keluar dengan kawan saya,
abah just senyap je.
abah tunggu keputusan emak kan ?
lepas saya masuk bilik, mesti abah bagitau mak kan.
saya mintak kebenaran dengan abah sebab saya tahu abah akan bagi.
tapi itu dulu. bukan sekarang.
sekarang, kalau saya nak buat ape ape, mintak kebenaran dengan emak dulu.
kalau emak bagi, abah memang terus bagi tanpa soal siasat kan.
tapi, abah tahu, mak mesti tak akan bagi kan.
saya just terkurung je dalam bilik. nak pegi situ, abah tak bagi.
tak pegi sini, abah tak bagi.
abah nak saya buat apa sebenarnye ? 
abah, saya nak ucap terima kasih sebab bagi harapan dekat saya,
sebab jaga saya sampai umur 17 tahun.
biayai pelajaran saya.
saya minta maaf sebab saya banyak salah.
saya buat entry ni sebab saya dah tak tahu nak luah kat sape lagi.
saya tak boleh pendam. saya tak kuat.
saya lemah. abah tau kan,
dari kecik lagi saya senang untuk menangis,
saya minta maaf pasal tulis entry macam ni.
tapi, ini je yang saya mampu. 
terima kasih abaoh.

mak, abah, mak ngan abah ibu bapa terbaik pernah saya ada. terima kasih :')

Photobucket

timekaseh sudi baca. satu bintang untuk anda !

No comments:

Post a Comment